Müşahade kavramı; “gözle görmek, şahitlik etmek veya gözlem altında tutmak” anlamına gelir. 

Tasavvufi açıdan bakıldığında müşahade, erişilen bir makama verilen velilere mahsus bir addır.

Yol büyüklerimiz “Dervişin kalp ve ruh perdelerini aşan bir gönüle sahip olduklarında, Allah’ın varlığını, sıfatlarını ve tecellilerini şüphesiz bir yakîn biçimde gönül gözü ile görerek şahit olması ve idrak etmesi” olduğunu söylerler. 

Şahit olmak; “Bir olayı bizzat görmek, duymak veya o duruma tanık olmaktır.” 

Kişiye göre, gördüğünü anlamak ile anladığını yorumlamanın farklılıklar gösterdiğini biliyoruz. Hatta birisinin gördüğünü göremeyen madde ve mana körleri yani amalar da vardır. Nitekim, Yusuf suresinde “Bununla beraber göklerde ve yerde ne kadar âyet (delil) var ki, onunla yüz yüze gelirler de yine de görmezden gelir yüz çevirip geçerler.” Buyrulmaktadır.

İrşad yetkisi olan evliya yani mürşid, kendisine verilen müşahade yeteneği ile eğitimindeki biatlı dervişlerin manevi hal ve ihtiyaçlarını görür ve tedavi gereken konulara ilişkin teşhisler koyar. Tedavi ve gelişim amaçlı reçeteyi tanzim ederek dervişinin kemalatına destek olur. O sadece vesile kılınan görevli bir aracıdır. Hakikatta İrşad eden Evliya, rehber bizzat Allah cc dır. 

Ehli tasavvuf için müşahede makamı, manevi yolculukta (seyrüsülük) nefsini arındıran kişinin perdeleri aşarak Allah’ın tecellilerini ve ilahi hakikatleri kalp ve basiret gözüyle açıkça görmesi, şahit olmasıdır…

Anlatımımızın bu safhasında değinmemiz gereken şehitlik ve şahitlik, kök ve anlam bakımından birbirine sıkı sıkıya bağlı kavramlardır. İslam düşüncesinde şehit, inancına ve hakikatine canıyla tanıklık (şahitlik) eden, aynı zamanda Allah ve melekler katında cennetle müjdelendiğine şahitlik olunan yüce bir makamdır...

Bu hakikate yaşarken şahit kılınan has kullar da müşahade makamındadır ve Hay esmasının tecelli ettiği daimî diri olanlardır.

Kiminin tasarrufu ruh bedenden ayrıldığında daha da güçlü olur. Kılıç kından çıkınca daha keskin olduğu gibi…

Bu konuda Ricali gayb erenlerinin en üst düzey olduğu hususu yol büyüklerimizce anlatılmaktadır.

Manevi Babam, Pirim Galip Kuşçuoğlu Hz’nin sohbet ve beyanlarında yer alan her bir cümle, kaynağını Kur’an ve aziz peygamberimizin söz hazinesinden kaynak bulmaktadır. 

Kendisinin, Atatürk ile ilgili söylediği bir açıklamadaki tek kelime beni günlerce tefekküre sevk etti. 

Hasta yatağımda tavanı seyrederek düşündüm…

Yıllardır anılan açıklamayı okur ve paylaşırım. Orada yer alan “ŞAHİDİM” kelimesine her zaman babaya olan teslimiyetimle sarıldım. Şimdi o kelimenin açtığı pencereden babama bakınca tüm sohbetlerini aktardığı peygamber talimatlarının ulaşım şeklini daha iyi anlar oldum… Hamdolsun şahidine şahitliği bize lütfeden güzel Allah’ımıza.

Galip Babamın, üzerinde çok düşündüğümüz ve bize engin bir manzara seyrine vesile olan bahse konu sözü ile son veriyorum. 

Hayırlara vesile olur inşallah.

"Allah'ın istisnai yaratılmış seçkin kulları emri ilahinin bekçileridir. Onların kimileri irşada, kimileri ikaza, kimileri de ıslaha vazifelidirler. Atatürk ıslah vazifesi ile vazifeli idi, 

ŞAHİDİM!"

Not: Mürşidsiz hakikat penceresini aralamak aşıklar için iki türlü sonuç getirir. Ya meczub olur ve zahiri ne olursal olsun manada mutlu olur, ya da melâmi kılınarak kendine has irfan sunulur. Melamilik asla tarikat yani yol olamaz. Affedilen ve merhametle irfan sunulan bireysel, şahsa özgü bir konumdur.