Tabakta Son Kalanı Neden Kimse Almaz? Farketmediğimiz Psikolojik Gerçekler

Son pizzayı veya son çörekleri almayız. ancak, stanford üniversitesi'nden bilim adamları daniel a. effron ve dale t. miller araştırmaları sırasında büyük bir şirketteki insanların bir paket içinde son pizzayı, son çöreğini veya son sakızı almadıklarını belirtti. bu hakka sahip olduklarını hissetmiyorum . uzmanlar bu fenomene hak kazanma difüzyonu adını verdi .

Bilinmeyen konumlara sürüş yaparken sesi kısar veya kapatırız.bilmediğiniz bir yerde önemli bir toplantıya gittiğinizi hayal edin. diğer yolcularla konuşmayı bırakmanız, radyonun sesini kısmanız veya tamamen kapatıp yola odaklanmanız muhtemeldir, böylece kaybolmazsınız. beyin böyle durumlarda dinleme görevini arka plana alır ve görsel olarak odaklanır.

Konuşurken harekete geçiyoruz. eğer ellerimiz bir konuşma sırasında bazı faaliyetlerde bulunmuyorsa, genellikle aktif olarak onları hareketlendirmeye başlarız. ve bu oldukça normal.

Erkekler yön sormamayı tercih eder. bir trekace anketine göre , erkeklerin sadece% 6'sı, kaybolurlarsa bir yabancıdan yol isteyeceğini söyledi. aynı çalışmada, ortalama olarak erkeklerin hayatlarının 50 yılı içerisinde yaklaşık 900 mil öteye gittiği, çünkü yön sormayı reddettiği bulunmuştur. erkekler kendilerini kaybettiklerini anladıklarında yardım istemezler; çünkü kendilerini beceriksiz, savunmasız ve hatta aşağılanmış hissetmek istemezler.

Ayaklarımızı, ilgilendiğimiz bir kişiye doğru yerleştiriyoruz.

Neredeyse boş bir park alanında aracımızı başka bir aracın yanında park etmeyi tercih ediyoruz. bunlardan biri, çevremizdeki ürün ve hizmetlerin sayısının yüksek olması. hepsini sınamak için yeterli zamanımız yok. bu yüzden zaten çoğunluk tarafından test edilmiş olan şeyleri kullanıyoruz . bu, reklamlarda sık sık bu ürünün 10 uzmandan 9'u tarafından önerildiğini açıklamasının nedeni de budur. bu şekilde kalabalığı takip etmemizi istiyorlar.