Ölüm ve Umut Arasındaki Zorlu Yolculuk

Dünyanın en büyük sosyal problemlerinden biri olan göçmen sorunu her dönemde karşımıza çıkıyor. Ülkelerindeki savaş, çatışma ve yoksulluk gibi yaşamış oldukları sorunlar yüzünden ülkelerini, evlerini ve geçmişlerini bırakıp gitmek zorunda kalan mülteciler, göç etmek için yola çıkarken birçok sorunu da beraberinde getiriyorlar.

Bununla beraber şiddetten uzak kalmak isteyen göçmenler güvenli yer arayışına çıkıyorlar. Bir kaçış olarak ülkemize gelen mültecilerle son kırk yıldır ülkemize yakın bölgelerdeki siyasal gelişmeler, savaşlar ve ekonomik dönüşümler sebebiyle, uluslararası göç akımlarının boyutları ve önemi artıyor.

Suriyelilerin ülkeye giriş, kalış ve çıkışları 2013 Nisan ayında Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ile netleşti. Daha sonra 2014 Ekim ayında çıkan ve kabul edilen geçici Koruma Yönetmeliği ile Suriye’de gerçekleşen savaşlar ve güvensiz ortam nedeniyle Suriye’den bireysel ve kitlesel olarak sınırlarımıza gelip ülkemize geçen Suriye vatandaşları ile vatansızlar ve mülteciler geçici koruma altına alınmıştır. Bu kapsamda mültecilerin acil ihtiyaçları ve sağlık hizmetlerinden faydalanması da sağlanmıştır. Türkiye devleti uzun süreli bir birlikte yaşayabilmenin yollarını aramaktadır.

Mülteci ve göçmenlerin Avrupa’ya ulaşmak için çizdikleri yollarda insan tacirleri, kaçakçılar ve silahlı grupların istismar ve zorbalıklarına maruz kalıyor.

Kendi başına seyahat edenler önce olmak üzere kadınlar ve refakatsiz çocuklar, Avrupa'ya doğru ve Avrupa'da izledikleri rotalarda cinsel şiddet riskine maruz kalıyor.

Macaristan'ın Sırbistan sınırında kucağında bebeğiyle polisten kaçan Suriyeli bir göçmeni kasten çelme takarak düşüren kameraman işinden kovulmuştu. Petra Laszlo isimli gazetecinin, tavrı dünya basınında yankı uyandırmıştı. Laszlo ise Twitter'da özür dilemek yerine ‘Yaptığımla gurur duyuyorum. Daha fazla manşet haber yazmak için beni işe alın. Onlar mülteci değil. Macaristan'ı elimizden almak için hayatlarını ortaya atan göçmenler. Herkes bana kızıyor. Macaristan'a hücum eden göçmenlere neden kızmıyorsunuz?’ mesajıyla pişkinliğin devam etmişti.

Avrupa'ya yerleştirilen mültecilerin büyük bir kısmı Suriye uyruklu olduğu ve Türkiye, Lübnan ve Ürdün'den geldikleri belirtildi. Avrupa ülkeleri arasında ise en fazla mülteciyi İngiltere, İsveç ve Almanya kabul ettiği açıklanmıştı.

Uluslararası Mülteci Hakları Derneği Başkanı Demi, ‘Başta kendi ülkelerinde muhalif olan iş adamları olmak üzere birçok Müslüman muhacirin hicret durağı haline gelen Türkiye, zulüm ve işkenceye maruz kalan mültecilerin güvenli limanı olmuştur.’ dedi.

'Mülteciler, yaşam şartlarından dolayı Avrupa'ya gitmek istiyor, ancak Avrupalılar tarafından kabul edilmiyorlar. Türkiye, Suriyeliler özelinde açık kapı politikası gözetmiş ve hiçbir ayrım yapmaksızın kitleler halinde Suriyelilerin hayatlarını güvence altına almıştır. Bunu yaparken de uluslararası ve yerel çıkarlar gözetmemiştir. Türkiye, insana insan olduğu için değer veriyor. Avrupa ne yazık ki aynı hassasiyeti göstermiyor. Birçok Avrupa ülkesi mültecilere farklı bakıyor. Avrupa, daha çok fayda-zarar ilişkisini dikkate alarak mültecileri kabul ediyor veya etmiyor.'

Bu zorlu mücadelede en çok etkilenen ise küçük yaştaki çocuklar oluyor. Her türlü şiddete maruz kalan çocuklar küçük yaşta büyük sorumluluklar altında kalıyor.

Türkiye'nin sınır kapılarını açmasıyla beraber mülteciler Avrupa'ya geçmek için Yunanistan ve Bulgaristan sınırına akın etmişti. Fakat Yunanistan ve Bulgaristan sınırındaki engellemeler nedeniyle pek çok mülteci bu kez sınır kontrolünün daha zayıf olduğu deniz rotalarına yöneldi.

Bu rota daha denetimsiz olması sebebiyle ölüm riskini de daha fazla barındırıyordu. Plastik botlarla Yunanistan adalarına geçmeye çalışan mülteciler hem insan kaçakçılarının “insafına” teslim edilirken aynı zamanda umut ve ölüm arasındaki boşluğa terk ediliyor.