Ankara hükümeti Lozan'a tek temsilci olarak katıldı. Temel hedef; askeri zaferi iktisadi ve siyasi bağımsızlıkla taçlandırmaktı.

Türk heyetinin kırmızı çizgilerinden biri Doğu'da bir "Ermeni yurdu" planını engellemek, diğeri ise kapitülasyonları kaldırıp Osmanlı borçlarını yeni kurulan devletler arasında adilce paylaştırmaktı. Türkiye, üzerine düşen borç payını 1954'te ödeyerek kapattı.

Lozan'da Hatay ve Boğazlar tam egemenlik kurgusuyla hemen çözülemedi. Boğazlar için geçici olarak silahsızlandırma ve uluslararası komisyon kararı alındı. Ancak Türkiye izlediği kararlı diplomasiyle 1936'da Montrö Boğazlar Sözleşmesi'ni imzalatarak Boğazlar'da, 1939'da ise Hatay'ı ana vatana katarak tam egemenliğini tescilledi.

Çok tartışılan Ege Adaları'nın kontrolü fiilen Lozan'dan çok önce yitirilmişti. 12 Ada 1911 Trablusgarp Savaşı'nda İtalya'ya, Ege adalarının büyük kısmı ise 12-13 Balkan Savaşları'nda Yunanistan'a geçmişti.

Lozan Antlaşması var olan fiili durumu hukuki statüye kavuşturdu; Bozcaada, Gökçeada ve Tavşan Adaları ise Türkiye kontrolünde kaldı.

Lozan Antlaşması'nın gizli maddeleri olduğu veya geçerlilik süresinin sona erdiği iddiaları gerçeği yansıtmıyor. Parlamentolardan geçerek onaylanan uluslararası antlaşmalarda gizli hükümler yer alamaz. Sınır ve statü belirleyen antlaşmaların son kullanma tarihi bulunmaz; Lozan, Türkiye Cumhuriyeti'nin süresiz kurucu belgesi ve tapu senedidir.