Golyat Kimdir, Davut Peygamberle Bağı Nedir?

Golyat ya da Calut, M.Ö 11. Yüzyılda yaşadığı rivayet edilen, Kuran’da ve Eski Ahit’te ismi geçen savaşçı bir dev. Yenilmez olarak görülen Golyat’ın İsrail Krallığı’nın hükümdarı Davud Peygamber ile girdiği mücadele sonrası yenilmesi tarihte sık sık anlatılan sembolik hikayelerden biri. İşte detaylar…

KİMDİR?

Tanah, Eski Ahit ve Kuran’da yer alan bilgilere göre Golyat, Antik Filistin şehri olarak geçen Gat’ta doğmuştur. Antik Filistinliler ile İsrail Krallığı savaş halindeyken rivayete göre Golyat, her gün bir İsrail askerini düelloya davet ediyordu. Askerler onun karşısına çıkmaya bile cesaret edemiyordu.

Calut’un boyu çeşitli araştırmacılar tarafından akıl almaz oranlarda söylenmiştir. Yer alan en eski kaynağa göre Golyat’ın boyu, "4 dirsek (kübit) ve bir karış (span)" olarak verilir. Yaklaşık 2 metre olan bu boy şu anda dev bir boyut olmasa da o dönemin insanlarından %30 daha uzun olduğu belirtilir. Sonraki dönemlerde boyunun 3 metre olduğu iddia edilmiştir.

CALUT VE DAVUT HİKAYESİ

İsrail askerleri devin karşısına çıkmak istemezken aralarından sadece Davut Peygamber, savaşçı devin karşısına çıkmaya cesaret etti ve sadece elindeki sapanla onu yendi. Antik Filistin’in yenilmez savaşçısı kaybedilince Filistin halkının cesareti kırıldı ve savaşı bırakıp toprakları terk ettiler.

Rivayet göre Golyat’ın kolları kesildi ve bir tapınağa koyuldu. Golyat’ı yenen Davud Peygamber kahraman ilan edildi ve halk tarafından çok sevildi. Bu durum Kral Şaul’u endişelendirdi. Davud’un kral olmasını istemiyordu. Şaul, Davud Peygamberi öldürmeye karar verdi. Hz. Davud, Şaul’dan kaçarken dev Golyat’ın kılıcını yanına aldı.

İSLAM’DA GOLYAT VE DAVUT PEYGAMBER HİKAYESİ

Kuran-ı Kerim’de Golyat ve onun Davut ile olan savaşı Bakara Suresi’nde kısaca anlatılmaktadır. Surenin 249 ile 251 ayetleri arasında anlatılan hikayede Golyat’ın kafir bir kavimden olması dolayısıyla Davud Peygamberin onu öldürdüğü ve bu sebeple ona Allah’ın hükümdarlık bahşettiği söylenir. Bahsedilen ayetlerin meali şöyle:

249. ayet: Talut, orduyla birlikte ayrıldığında dedi ki: "Doğrusu Allah sizi bir ırmakla imtihan edecektir. Kim bundan içerse, artık o benden değildir ve kim de -eliyle bir avuç alanlar hariç-onu tadmazsa bendendir. Küçük bir kısmı hariç (hepsi sudan) içti. O, kendisiyle beraber iman edenlerle (ırmağı) geçince onlar (geride kalanlar): "Bugün bizim Calut'a ve ordusuna karşı (koyacak) gücümüz yok" dediler. (O zaman) Muhakkak Allah'a kavuşacaklarını umanlar (şöyle) dediler: "Nice küçük topluluk, daha çok olan bir topluluğa Allah'ın izniyle galib gelmiştir; Allah sabredenlerle beraberdir."

250. ayet: Onlar, Calut ve ordusuna karşı meydana (savaşa) çıktıklarında, dediler ki: "Rabbimiz, üzerimize sabır yağdır, adımlarımızı sabit kıl (kaydırma) ve kafirler topluluğuna karşı bize yardım et."

251. ayet: Böylece onları, Allah'ın izniyle yenilgiye uğrattılar. Davud Calut'u öldürdü. Allah da ona mülk ve hikmet verdi; ona dilediğinden öğretti. Eğer Allah'ın, insanların bir kısmı ile bir kısmını def'i (engellemesi) olmasaydı, yeryüzü mutlaka fesada uğrardı. Ancak Allah, alemlere karşı büyük fazl (ve ihsan) sahibidir.