Geleneksel terzilik zanaatı, 3 metrekarelik dükkanda hayata tutunuyor

Geleneksel terzilik zanaatı, 3 metrekarelik dükkanda hayata tutunuyor

Hazır giyim sektörünün yaygınlaşması ve değişen tüketim alışkanlıkları, geleneksel zanaatları yok olma noktasına getirdi. Terzilik, çırak yetişmemesi nedeniyle gelecekte usta bulamama tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor. Kosova’dan 1958 yılında Sakarya’ya göç eden 61 yıllık terzi ustası Adapazarı’nda zamana direnen o ustalardan biri olarak mesleğini sürdürüyor.

Adapazarı ilçesinde 20 yıldır işlettiği 3 metrekarelik merdiven altı dükkânında terzilik mesleğini yaşatmaya çalışan Sabri Kosovalı, bu meslek ile 4 çocuk, 10 torun büyüttüğünü belirtiyor. Gelişen konfeksiyon sektörü ve değişen giyim kültürü nedeniyle işlerin tamamen tamirata döndüğünü dile getiriyor. Kosovalı, çırak yetiştirmenin zorluğuna dikkat çekerek, yetiştirdiği çırak ve kalfaların mesleğe devam etmediklerini ifade ediyor.

Konfeksiyon sektörü etkileri

Sabri Kosovalı, geçmiş yıllarda sipariş üzerine ceket ve takım elbise dikmek için yoğun çalıştıklarını ancak hazır giyim sektörünün yaygınlaşmasıyla terziliğin eski ruhunu kaybettiğini ifade etti: "Eskiden işler çok iyiydi. Ismarlama ceketler, takım elbiseler dikiyorduk. Şimdi o günler tamamen geride kaldı. Konfeksiyon sektörü bizi tamamen bitirdi. Artık sadece paça daraltma, fermuar değişimi gibi ufak tefek tamirat işleri yapıyoruz."

Yüksek maliyetler ve kira fiyatlarının artması nedeniyle daha büyük dükkanların giderlerine dayanamadıklarını dile getiren Kosovalı, "20 yıldır bu 3 metrekarelik dükkanda zanaatımı sürdürüyorum. Terzilik mesleği artık bitti" dedi.

Değişen giyim alışkanlıkları

Kosovalı, toplumun giyim alışkanlıklarının değişmesinin işleri doğrudan etkilediğini vurguladı: "Eskiden insanlar giyinmeyi bilirdi. Çarşıda, bulvarda kravatlı, takım elbiseli beyefendiler gezerdi. Şimdi giyim tarzı tamamen spora döndü; bir kot pantolon, bir tişört giyen çıkıyor. Haliyle işlerimiz de zayıfladı. Dikiş kıyafet olayı hepten tarihe karıştı, terzilik tamamıyla tamirciliğe evrildi. Benim kuşağımdan, benden daha yaşlı terzilerin hiçbiri artık çalışmıyor. Ama ben evde duramıyorum."

Her gün dükkanına gelerek hem mesleğini icra eden hem de yardım isteyenlere destek olan Kosovalı'nın yetiştirdiği kalfaların çoğunun mesleği bıraktığına da dikkati çekiyor. "Bugüne kadar yanımda dört, beş tane kalfa yetiştirdim. Ancak işlerin düşmesi ve ekonomik beklentiler nedeniyle onların da çoğu mesleği bıraktı. Artık herkes maddiyata, paraya pula bakıyor."

Gelecek kaygısı

Kosovalı, terziliğin geleceğine dair ciddi endişeler taşıdığını ifade ediyor: "En büyük üzüntüm ve korkum; önümüzdeki yıllarda bu mesleği sürdürecek, iğne tutacak ne bir usta ne bir kalfa ne de bir çırak bulunamayacak olmasıdır. Aksi takdirde mesleğin göz göre göre yok olmasından derin endişe duyuyorum."

SABRİ KOSOVALI, 61 YILDIR TERZİLİK MESLEĞİNİ ADAPAZARI'NDA SEVEREK YAPMAYA DEVAM EDİYOR