Guatemela geleneğine göre damat tekliften önce gelinin ailesinden evlilik için izin ister. Ailenin onayını alma sırasında ise damat yiyecek semeti sunar, dans ve akşam yemeği ile eğlenceli bir etkinlik düzenler.

İskoçya'da, bu ülkenin erkeklerinin Beukin olarak bilinen bir tören sırasında bir dizi denemeden geçerek kendilerini kanıtlamaları gerekirdi. Engeller ve görevler gelinin babası tarafından kararlaştırılır ve müstakbel damat bunları başarıyla tamamlayabilirse, çift evlenebilirdi.

Evlilik teklifi küçük bir aile toplantısı sırasında ve genellikle akşam yemeklerinde yapılır. Eski zamanlarda, bu akşam yemeğinde bir araya gelen iki ailenin ebeveynleri düğün tarihini belirten bir sözleşme imzalarlardı, aksi taktirde nişanlı çift tarihi kendileri seçerdi.

Çin gelinin ebeveynleri evlilik teklifinden önce damadın ailesine bir dizi hediye alır. Talip iyi bir aday olarak kabul edilirse, damada gelinin doğum tarihini ve saatini içeren bir kağıt sunulur. Talibin ailesi o kağıdı 3 gün boyunca bir sunağa koymak zorundadır. Bu süre içinde kötü bir şey yaşanmazsa, gelin ve damadın evlenmesine izin verilir.

Bu ülkede evlilik teklifi ritüelleri bir hayli katıdır ve bir dizi protokol ile kural peşi sıra gelir. Damadın annesinin gelinin ailesiyle konuşabilmesi ve kızının oğluyla evlenmesi için talepte bulunabilmesi adına öncelikle damadın evlenmek istediği kadına karşı duyduğu hisleri annesine açması gerekir. Teklif kabul edildiğinde, gelinin düğünü organize etmek için alacağı çeyiz üzerinde anlaşılmalı ve takı satın alınmalıdır. Gelin ve annesi tarafından seçilen bu takılar zenginlikleriyle öne çıkar ve tören sırasında takdim edilir.

Japonya'da çiftin resmi olarak nişanlandığı törene "yuino" denir ve her iki aile arasında yapılan bir toplanmadan oluşur. Bu buluşma sırasında pirinç kağıdına sarılı 9 hediye değiş tokuş edilir. Bunlar, gelecekteki evlilik için duyguları ve iyi niyetleri sembolize eder. Zaman zaman, evliliğin verimli ve başarılı olması umuduyla "ema" plaketleri veya kartları sunulur.

Tayland kültüründe, damadın en yakın arkadaşlarından birinin gelinin babasından gelinin rızasını istemesi "thong mun" ya da "altın nişan" olarak bilinen bir gelenektir. Babanın rıza vermesi durumunda ise çeyiz büyük miktarda mücevher ve paradan oluşur.

Hint geleneklerinde evlilik teklifini aslında gelinin ailesi kabul eder. Her iki aileden aile üyelerinin de katıldığı "mangni" ya da "nischitartham" olarak bilinen bir etkinlik gerçekleşir. Birkaç ritüel gerçekleştirilir ve çiftin resmi olarak nişanlanması için yemin töreni yapılır. Nişanın bir parçası olarak, gelinin düğünden 2 veya 3 gün önce bir kına yaptırması da oldukça yaygındır.