Alman Felsefeci Nietzsche'den 12 Aforizma

''yaşamak acı çekmektir, hayatta kalmak bu acıda bir anlam bulmaktır.''

''yalnızlığım, insanların varlığına veya yokluğuna dayanmaz. aksine, ben, bana gerçekten yoldaşlık etmeksizin yalnızlığımı çalanlardan nefret ederim.''

''göğe ne kadar yükselirsek, uçma bilmeyene o kadar küçük gözükürüz.''

''en nihayetinde, arzulananı değil, arzunun kendisini severiz.''

''gülebilen tek canlının neden insan olduğunu biliyorum. insan o kadar derin acılar çekmiştir ki gülmeyi icat etmek zorunda kalmıştır.''

''derin görünsün diye suyu bulandırıyorlar.''

''doğru, yaşamı severiz. yaşama alışık olduğumuzdan değil, sevmeye alışık olduğumuzdan.''

''fakat insan da ağaç gibidir. göğe ve ışığa ne kadar ulaşmak isterse, kökleri toprağa, aşağıya, karanlığa, derinliğe ve kötülüğe ulaşmak için o kadar çabalar.''

''müzik olmasaydı, hayat bir hatadan ibaret olurdu.''

''sana bütün kötülükleri sunuyorum. bu yüzden senden iyiyi istiyorum. pençeleri olmadığı için kendilerini iyi addedenlerin zayıflığı beni her zaman güldürmüştür.''

''sessizlik kötüdür. sessiz kalan bütün hakikatler sonunda bir zehir olup çıkarlar.''

''içine koyacak bir şeyleriniz varsa, günün binlerce cebi vardır.''