Mağaradan gelen sesin “İçeri gir ve ne istersen al, ama en mühim olanı unutma! Ayrıca Sen çıktıktan sonra kapının bir daha asla açılmayacağını da iyice belle… Ancak bu fırsatı kaçırma, ama yine de en mühim şeyi unutma…” sözleri üzerine kadın mağaraya girdi.

İçeri girdikten sonra gözlerine inanamadı. Mağaranın tam ortasında büyük bir servetle karşılaştı. Eli ayağı birbirine dolandı.

Bir anda çocuğunu yere bırakarak mücevherleri toplamaya başlayan kadın tekrar mağaranın derinliklerinden gelen o esrarengiz sesi duydu.

‘Yalnızca 8 dakikan var’ sözleri üzerine elini hızlandıran kadın için o 8 dakika çok hızlı geçti.

Kadın topladığı kıymetli taşları ve altınları alıp mağaranın dışına doğru koştu ve tam bu sırada mağaranın kapıları kapandı.

Bu sırada kadın çocuğunu içerde unutmuş olduğunun farkına vardı. Ama iş işten çoktan geçmişti. Ağlamak, sızlamak, saçını-başını yolmak fayda vermez.

Kapı bir daha açılmamak üzere kapandı. Zenginlik uzun sürmez, ama ümitsizlik hep yaşar. Aynı şey çoğu zaman çoğu insanın başına da gelir.

Bu dünyada yaklaşık 80 senelik ömrümüz vardır ve bir ses daima bize: “Sakın en mühim şeyi unutma!” der gibidir. Mühim olan açık, net bir şekilde bellidir, o da edebi hayatı kazanmaktır. Kaybedilme ve riske atamayacağımız şeyler: Manevi değerler, doğru inanç, doğru arkadaş, doğru çevre, doğru aile, hakiki dostlar ve size ayrılan sınırlı hayattır.