Yıllardır Beyrut’un güneyindeki Dahiye’de yaşayan Diyana Abadi, evini ve iş yerini sokak kedileri için bir sığınağa çevirmişti. Yaralı ve bakıma muhtaç hayvanları tedavi ettiren Abadi’nin baktığı kedi sayısı zamanla 70’e ulaştı. Ancak İsrail’in 2 Mart’ta bölgeye yönelik yoğun saldırılar başlatması ve halkın göçe zorlanması üzerine Abadi, kedilerinden 40’ını yanına alarak Dahiye’den ayrılmak zorunda kaldı.
Şu anda Cebel Lübnan’daki Başamun beldesinde kedileriyle yaşam mücadelesi veren Abadi, saldırıların başladığı geceyi korku dolu anlarla hatırlıyor. Patlama sesleriyle uyandığını ve ne yapacağını bilemediğini anlatan Abadi, kısa sürede sokakların boşaldığını, herkesin eşyalarını araçlara yükleyerek bölgeden ayrıldığını söyledi.
Kedilerini geride bırakmayı reddettiğini vurgulayan Abadi, “Birini seçip diğerlerini bırakamazdım” diyerek, bazı gençlerin uyarılarına rağmen hayvanlarını almadan gitmeyi kabul etmediğini ifade etti. Geceyi arabasında geçiren Abadi, sabahın ilk ışıklarıyla binaya dönerek kedilerini tek tek taşımaya başladı.
Kendi imkanlarıyla kedileri arabaya taşıdığını belirten Abadi, “İkişer ikişer alıp araca yerleştirdim, bana yardım edecek kimse yoktu” dedi. Bölgeden ayrıldığı sırada şiddetli bir patlama yaşandığını dile getiren Abadi, “Arabayı çevirip kedilerle birlikte kaçtım, nasıl ulaştığımı bile hatırlamıyorum” sözleriyle o anları anlattı.
Başamun’a vardığında yanında sadece bazı ilaçların bulunduğunu, mama ve kum getiremediğini söyleyen Abadi, ihtiyaçlarının bir hayırsever tarafından karşılandığını belirtti.
Hayvan sevgisinin çocukluk yıllarına dayandığını ifade eden Abadi, kedilerin hayatında çok özel bir yeri olduğunu vurgulayarak, sadece kedileri değil tüm hayvanları sevdiğini dile getirdi.
Evcil hayvan sahiplerine de çağrıda bulunan Abadi, savaş ve kriz dönemlerinde hayvanların terk edilmemesi gerektiğini belirterek, “Ben evden çıkarken eşya değil kedilerimi aldım. Önce onların hayatını kurtarmayı düşündüm, çünkü onların yerini hiçbir şey dolduramaz” dedi.
Kaynak: AA