Tire’nin Geleneksel Hasır Dokumacılığı
Gelişen teknoloji ve artan plastik üretimi nedeniyle kaybolmaya yüz tutan hasır dokumacılığı geleneği, İzmir’in Tire ilçesinde Zuhal Narin tarafından yaşatılmaya çalışılıyor. Yarım asrı aşkın bir süredir tezgah başında olan Narin, geleneksel hasırın sağlıklı bir seçenek olduğunu vurguluyor.
Zuhal Narin’in Meslek Hikayesi
Boynuyoğun köyünde dünyaya gelen Zuhal Narin, mesleğe henüz 10 yaşındayken annesinin yanında küçük kabuk hasır tezgahlarında adım attı. Çocukluğu, arkadaşlarının sokakta oynadığı saatlerin aksine, hasır dokuyarak geçti. Şu anda Tire’deki atölyesinde geleneksel hasırın yanı sıra seccade, çanta, Amerikan servisi ve sandalye gibi çeşitli ürünler üreterek zanaatini modern çağda yaşatmaya çalışıyor.
Doğallığın Önemi
Narin, hasırın geçmişte her evin vazgeçilmezi olduğuna dikkat çekiyor. Bunu anlatırken, "Eskiden halı yoktu, yemek burada yenir, burada uyunurdu. Halıların altına izolasyon olsun diye serilirdi. Ne nem geçirirdi ne de rutubet," diyerek plastik ürünlerin sağlıksız olduğuna vurgu yaptı. "Bizim hasırımız mikrop barındırmaz, kir tutmaz. Doğallığı bıraktık, hastalıklar çoğaldı," şeklinde konuştu.
Usta-Çırak İlişkisinin Kopması
Narin, Boynuyoğun köyünde her evin bir atölyeye sahip olduğunu ve bir evde aynı anda birden fazla tezgah çalıştığını hatırlatarak, bu geleneğin artık sona erdiğini belirtti. Çocuklarına bu sanatı aktarmasına rağmen onların farklı sektörlere yöneldiğini ifade etti. "Mesleğimden gurur duyuyorum. Gençlerin bu işi sadece bir hobi olarak değil, meslek olarak yaşatmasını temenni ediyorum," diyen Narin, Halk Eğitim Merkezi bünyesinde dersler vererek sanatını öğrencilere aktarmaya çalışıyor.
Teknolojiye inat hasır dokumacılığı Tire'de yaşatılmaya devam ediyor